به بخش مقالات آموزشی موسسه زنگنه خوش آمدید

This is some blog description about this site

مقالات و منابع TOEFL: اگر در آزمون تافل قبول نشوم چه می شود؟

مقالات و منابع TOEFL: اگر در آزمون تافل قبول نشوم چه می شود؟
ممکن است در خلال آماده سازی، از خود بپرسید که ‹اگر قبول نشوم چه می شود›. همیشه برای موفقیت برنامه ریزی کنید، اما برای شکست هم یک برنامه پشتیبانی داشته باشید.
رد شدن در آزمون تافل به چه معناست؟
این نکته مهمی است برای آغاز بحث، زمانیکه شما در مورد احتمال شکست در آزمون، می اندیشید. در ابتدا، باید این را بدانید که عدم قبولی در تافل همانند رد شدن در درسی در مقطع کالج یا دبیرستان نیست.  سرویس سنجش تحصیلی هیچ نمره رد یا قبولی را برای تافل تعیین نکرده است. در عوض، دانشگاه های مختلف ، ملزومات نمره ای متفاوتی را برای خود تعیین کرده اند.  اگر شما نتوانید به این ملزومات نمره ای دست یابید، شما در آزمون تافل رد شده اید.  در برخی از مدارس و کالج های تراز اول، گرفتن نمره زیر ۱۰۰ یا در برخی از آنها، نمره زیر ۱۱۰، به منزله رد شما در آزمون تافل است.  در حالیکه در مدارس و کالج های دیگر، نمره ۷۰ و حتی ۶۵ نیز به منزله ردی در آزمون تافل نیست.
اطلاع از نمرۀ لازم برای ورود به جاییکه می خواهید در آنجا ادامه تحصیل دهید، باعث می شود که رد شدن در آزمون برای شما مرموزیت و وحشت کمتری ایجاد کند. این اطلاع به خودی خود باعث می شود فکر کردن در مورد رد شدن و برنامه ریزی برای تافل تسهیل یابد.
چه کنم اگر در آزمون تافل رد شدم اما تصور می کنم که نمره ام درست نیست؟ آیا می توانم درخواست بازنگری بدهم؟
رای دهی به این پست:
ادامه خواندن
669 بازدید
0 نظر

مقالات و منابع تافل: سؤال قسمت دومِ بخش Writing TOEFL

مقالات و منابع تافل: سؤال قسمت دومِ بخش Writing TOEFL
 
 
سؤال قسمت دومِ بخش Writing TOEFL
 
 
دفعۀ آخر، با ارائه نمونه ای از قسمت Writing مستقل TOEFL، به شما  نشان دادم که چگونه از گزاره های شرطی «اگر» (if) استفاده کنید. امروز، نمونه پاسخ کاملی را برای شما ارائه خواهم داد.
مجددا در اینجا سؤالِ قسمت دومِ بخش  که قبلا به شما ارائه شده بود را داریم.
• آیا با گزاره زیر موافقید یا مخالف؟ اینترنت باعث می شود که افراد کمتر از گذشته با یکدیگر در تعامل باشند. از دلایل مشخصی برای توجیه پاسخ خود استفاده کنید.
اکنون، پاسخی را ارائه می دهیم که در آن از گزارۀ شرطی ‹اگر› استفاده شده است (کلمه شرطی ‹اگر› بصورت بولد نوشته شده است).
در این مثال، تصمیم گرفته موضع موافق را داشته باشم.
یک نمونه پاسخ به بخش Writing منسجمِ TOEFL:
فناوری اینترنت، انقلابی در شیوه زندگی ما ایجاد کرده است. اکنون ما بیش از هر زمان دیگری رسانه ها و اطلاعات فراوانی را در دست داریم. توانایی جستجوی اطلاعات، تماشای هر اجرای تلویزیونی یا گوش دادن به هر نوع موسیقی از منزل و با راحتی هر چه تمام تر، معایبی را نیز به همراه دارد.  من با این اندیشه که اینترنت باعث می شود افراد کمتر اجتماعی باشند، موافق هستم. 

یکی از دلایکی که اینترنت باعث می شود ما تعامل کمتری با دیگران داشته باشیم اینست که بسیاری از مکان های گردهمایی های عمومی را منسوخ کرده، در حالیکه کتابخانه ها روزی مکانی شهره برای رویدادهای گروهی بودند.  اما نکته اینجاست که اگر اعضای جامعه بتوانند تمامی کتاب ها را به صورت PDF به صورت آنلاین پیدا کنند، دیگر همانند قبل در کتابخانه ها با یکدیگر در تعامل نخواهند بود.  مدارس و محل کار نیز به سمت اینترنت سوق پیدا کرده اند. این باعث می شود که افراد،  تعاملات انسانیِ خود و روابطی که به طور معمول در کلاس و در محیط کار دارند را از دست بدهند.
Some could argue that the Internet allows people to meet and interact electronically. But this is still less social than non-Internet meetings. If people stay at home and use the Internet to try to find a date for instance, they no longer look for love in truly social environments, like coffee shop or public park. Also, if most of your interactions with your friends are online, you don’t get to hear your friends’ voices or see their faces nearly as often.
Ultimately, the Internet leads people to isolate themselves from others, staying at home instead of going out. Moreover, human interaction on the Internet is not as personal as face-to-face meetings between people. The Internet has some benefits, but it really does cause us to be less social

برخی می توانند اینگونه استدلال کنند که اینترنت به افراد امکان ملاقات و تعامل الکترونیکی را میدهد، اما این نوع دیدارها در مقایسه با دیدارهای غیر اینترنتی از ماهیت اجتماعی کمتری برخورداند.  اگر افراد در خانه بمانند و از اینترنت برای ملاقات استفاده کنند، دیگر به دنبال عشق در محیط های اجتماعی واقعی نظیر پارک و کافی شاپ، نخواهند بود.
همچنین، اگر اکثر تعاملات شما با دوستانتان به صورت انلاین باشد، زود به زود صدای دوستان را نخواهید شنید و چهره آنها را نمی بینید.
در نهایت، اینترنت باعث می شود افراد خود را از دیگران جدا کنند و به جای بیرون رفتن، در خانه بمانند.  علاوه براین، تعامل انسان از طریق اینترنت به اندازۀ دیدارها حض ندارد.  اینترنت البته مزایایی نیز دارد، اما حقیقتا باعث کمتر اجتماعی بودن ما می شود. 
سخن آخر:

اغلب، گرفتن یک موضع در خصوص مسئله مطرح شده در بخش Writing منسجمِ TOEFL، تماما نشان دادن علت و معلول است. شما می خواهید مشکل –یا چیزهای خوبی- که با انواع  رفتارها یا محرک های اجتماعی ایجاد می شوند را نشان دهید. در مقاله فوق، من اثرات بد اجتماعی که همگی یک دلیل دارند (اینترنت) را بیان کردم.
من غالبا از گزاره های شرطی ‹اگر›  در Writing خود استفاده کردم. اما در نتیجه گیری، من تمامی گزاره های شرطی ‹اگر› را به شکل متفاوتی بیان کردم. بجای استفاده از ساختار ‹اگر ... بنابراین ....›، من با گفتن ‹اینترنت باعث می شود افراد خود را از دیگران جدا کنند› ، علت و معلول خود را بیان کردم. این گزاره ایست شرطی بدون استفاده مستقیم از گزارۀ شرطی ‹اگر› و دقیقا همان معنیِ ‹اگر افراد از اینترنت استفاده کنند، خود را از دیگران جدا خواهند کرد›.
همانطور که نوشتن علت و معلول در بخش Writing مستقل TOEFLرا تمرین می کنید، باید به شیوه های بیان علت و معلول های خود با و بدون استفاده از گزاره شرطی ‹اگر› نیز فکر کنید.  تنوع دستوری باعث می شود اندیشه های شما جذابیت بیشتری پیدا کند، و نمره شما بالاتر رود.  بند های شرطی ‹اگر›، یکی از راحت ترین اشکال گرامری برای بیان علت و معلول اند.  بنابراین می توانید به عنوان نقطه شروع برای ایجاد گزاره های علت و معلولی در انگلیسی، از آن استفاده کنید.  سپس، برخی از گزارهای شرطی ‹اگر› را با به شکلی دیگر بیان کنید  تا بدین طریق علت و معلول های خود را به طرقی دیگر توضیح دهید.
رای دهی به این پست:
ادامه خواندن
763 بازدید
0 نظر

نحوه مطالعه: برنامه های فشردۀ انگلیسی در برابر برنامه های گذری زبان انگلیسی

نحوه مطالعه: برنامه های فشردۀ انگلیسی در برابر برنامه های گذری زبان انگلیسی
امروز، نگاهی خواهیم داشت به تفاوت بین برنامه های فشردۀ انگلیسی و برنامه های گذری زبان انگلیسی. هر دوی  این برنامه ها در بهبود زبان انگلیسی به شما کمک می کنند. این برنامه ها همچنین می توانند در آمادگی برای تحصیلات دانشگاهی نیز کمک کننده باشند. اما تفاوت هایی نیز بین این دو برنامه وجود دارد.
برنامه های فشردۀ انگلیسی در برابر برنامه های گذری زبان انگلیسی: مدت زمان کلاس
برنامه های فشردۀ انگلیسی همانطور که از اسم شان مشخص است، می باشند. مدت زمان این کلاس، فشرده است. طبق حجم درسی تمام وقتِ متعارف برای کلاس های دانشگاهی، شما ۱۲ تا ۱۵ ساعت در هفته کلاس دارید.  اما در برنامه های فشردۀ انگلیسی، شما ۲۵ تا ۳۵ ساعت در هفته کلاس دارید. اندیشه نهفته در پس این نوع کلاس ها، مواجهه دائمی با زبان انگلیسی است که به شما در تسلط سریع تر بر زبان انگلیسی کمک خواهد کرد. و البته این استراتژی کارساز است. دانش جویان برنامه های فشردۀ انگلیسی می توانند سطح زبانی خود را تا حد زیانی صرفا با ۱ یا ۲ ترم کلاس، بهبود بخشند. برنامه های گذری زبان انگلیسی گاها از مدل برنامه های فشردۀ انگلیسی پیروی می کند. اما در نام خود، اسمی تحت عنوان ‹فشرده› ندارند، برنامه های گذری زبان انگلیسی الزاما شما را به گذراندن ۲۵ تا ۳۵ ساعت کلاس در هفته، ملزم نمی کنند. من تجربۀ تدریس برنامه های گذری زبان انگلیسی را داشته ام که صرفا به ۱۸ ساعت کلاس در هفته، نیاز داشته و برخی دیگر از آنها به ۳۰ ساعت کلاس در هفته یا درس های کلاسی بیشتری، نیاز داشته است. بنابراین، اگر می خواهید برنامه گذری زبان انگلیسی را آغاز کنید، در خصوص میزان ساعات کلاس در هفته، مجددا بررسی هایی را انجام دهید. ممکن است به دنبال یک برنامه گذری زبان انگلیسی با همان میزان ساعات کلاسیِ برنامه های فشردۀ انگلیسی باشید یا ممکن است بخواهید که ساعات آن کمتر باشد تا بتوانید زمانی برای انجام کار پاره وقت یا گذراندن زمان بیشتر با خانواده را داشته باشید.
رای دهی به این پست:
ادامه خواندن
1759 بازدید
0 نظر

مقالات و منابع تافل _ چگونه نمره TOEFL خود را پیش بینی کنید: محاسبه ریاضی

مقالات و منابع تافل _ چگونه نمره TOEFL خود را پیش بینی کنید: محاسبه ریاضی

 

 

چگونه نمره TOEFL خود را پیش بینی کنید: محاسبه ریاضی

 

برای پیش بینی نمره TOEFL ، باید تست های تمرینی زیادی انجام دهید. همچنین باید عملکرد تمرینی خود را بر اساس مقیاس ۳۰ امتیازی TOEFL ، ارزیابی کنید.

چگونه نمره TOEFL خود را پیش بینی کنید، مرحله ۱:

مشخص کنید که چه امتیازی از هر بخش از آزمون TOEFL کسب می کنید. برای دادن نمراتی تمرینی تافل به خود و پیش بینی نمره واقعی خود در آزمون تافل، در ابتدا باید مشخص کنید که چه امتیازی از هر بخش از آزمون تافل کسب می کنید. (روش انجام این کار در هر بخش متفاوت است، برای اطلاعات بیشتر به لینک هایی که در انتهای این پُست ذکر کرده ام، مراجعه کنید. ) هر زمان که بخش Listening TOEFL یا درک مطلب تمرینی را به اتمام رساندید، تعداد امتیازاتی که کسب کرده اید را محاسبه کنید.

البته این کار به راحتی بررسی پاسخ نامه نیست. همچنین باید بدانید که هر سؤال چه نمره ای دارد و اینکه آیا نمره نسبی سؤالاتی که بیش از یک نمره دارند را کسب کرده اید یا خیر. برای بخش Writing و Speaking تافل، باید نمره خود برای هر بخش را بر اساس دستورالعمل ارائه شده، محاسبه کنید. برخی از افراد از ‹دستوالعمل های رسمی Speaking تافل› یا ‹راهنماهای نمره دهی Writing تافل› استفاده می کنند. برای اکثر افراد، نمره دادن به خود کار دشواریست، در واقع راهی نه چندان مطمئن برای محاسبه نمرات بخش Writing و Speaking است. بهتر است برای نمره دهی به بخش Listening و Speaking ، جهت گرفتن بازخورد به سراغ فرد دیگری بروید. معمولا، این نوع بازخورد از مدرس TOEFL درخواست می شود، اما گاهی می توان از منابع دیگر هم برای نمره دهی کمک گرفت. 

رای دهی به این پست:
ادامه خواندن
5987 بازدید
0 نظر

مقالات و منابع TOEFL: آیا در TOEFLامکان ‹انتخاب نمره› وجود دارد؟

مقالات و منابع TOEFL: آیا در TOEFLامکان ‹انتخاب نمره› وجود دارد؟

 

آیا در TOEFLامکان ‹انتخاب نمره› وجود دارد؟

 

آن دسته از شما که تجربه شرکت در آزمون  جی آر ای و تافل را داشته اید، با ‹انتخاب نمره› در آزمون  جی آر ای اشنایی دارید.  این سیستمی است که به شرکت کنندگان این امکان را می دهد که انتخاب کنند کدام یک از نمره های  جی آر ای آنها برای دانشکده ها و دانشگاه هایی که برای آنها تقاضا داده اند، ارسال شود.  تافل نیز سیستمی مشابه با این دارد، اما  ‹انتخاب نمره› نامیده نمی شود.  سیستم تافل برای ارسال نمرات به دانشکده ها و دانشگاه ها، کمی پیچیده تر است. بنابراین امروز می خواهیم در خصوص این سیستم صحبت کنیم.

گزارشات نمره ای رایگان

هر زمانیکه در تافل شرکت می کنید، به شما امکان ارسال نمرۀ آن آزمون به ۴ دانشکده یا دانشگاه مختلف داده می شود.  این چهار گزارش نمره ای به صورت رایگان ارسال می شوند، اما شما باید دانشگاه یا دانشکده ای که می خواهید نمره به آنها ارسال شود را پیش از شرکت در آزمون، انتخاب کنید.  زمانیکه دانشگده یا دانشگاه ها، نتایج شما را دریافت می کنند، صرفا می تواندد نمرات شما در ان آزمون خاص تافل را مشاهده کنند.  بگذارید برای نشان دادن چگونگی کارکرد این سیستم، مثالی بزنم.  تصور کنید که می خواهید دو بار در آزمون تافل شرکت کنید. پیش از اولین شرکت در آزمون تافل، انتخاب می کنید که نمره آزمون شما به طور رایگان به دانشگاه ها/دانشکده های A، B، و C ارسال شود.  این سه داشنگاه صرفا نمره شما برای همان آزمون را دریافت خواهند کرد. شما نمی توانید پس از شرکت در آزمون، نام دانشگاه ها/دانشگده ها را تغییر دهید.
سپس، پیش از شرکت در آزمون تافل برای دفعه دوم، مجددا انتخاب می کنید که نمره آزمون شما برای دانشگاه ها/دانشکده های D،E و F ارسال شود. این سه داشنگاه صرفا نمره شما برای همان آزمونِ را دریافت خواهند کرد.آنها نمره شما در اولین آزمون تافل را دریافت نخواهند کرد. بنابراین، گزارشات نمره ای، تمامی نمرات شما در آزمون های تافل را فهرست نخواهد کرد. هر گزارش نمره ای صرفا شامل نمره کسب شده از یک آزمون تافل است.

رای دهی به این پست:
ادامه خواندن
767 بازدید
0 نظر
Go to top
0
Shares